هزار محنت و درد و بلا و نامش عشق
هزار گونه بلا و جفا و نامش یار
فغان نمودم با نرگس تو در نگرفت
دریغ برد یکی پاره بازیم طرار
این ابیات از قصیده شماره ۱۴ ذیل در گنجور با مطلع (چه مایه رنج کشیدم ز یار تا این کار) میباشد.