رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۶۸

ای باد که می‌وزی بر آن سرو سهی

گر می‌نکنی حکایت درد رهی

روزی که ببخشاید بر دلشدگان

باری ز من خسته دلش یاد دهی