رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۶۷

با بنده اگر تخم وفا کاشته‌ای

دل سرد کند از تو چه پنداشته‌ای

بی‌درد تو بادا دل من گر نبود

صد بار از آن بتر که بگذاشته‌ای