رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۲۱

در محنت روزگار تن فرسودن

وز راه دو دیده خون دل پالودن

میدان اجل به پای جان پیمودن

آسان‌تر از آن که بی‌تو یک دم بودن