رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۱۶

هر جا که روم روی تو آید پیشم

با هر که نشینم از تو می‌اندیشم

با خاک درت مباد صحبت بیشم

گر بی‌رخ تو دمی برای خویشم