رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۱۵

چندان که شب و روز غم او خوردم

هرگز نگرفت دست در یک دردم

در غصه آنم که چه گویم با خلق

کاین عمر عزیز با که ضایع کردم