رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۱۳

گفتم که چو رفتی ز غمت رست دلم

خود رفت ز رفتن تو از دست دلم

دوشینه چرا غمت چنان خست دلم

چون بی‌تو چنان که بود خود هست دلم