رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۱۰

از بس که ز دیده خون دل پالودم

واندر طلبت بسی جهان پیمودم

انصاف بده اگر ز آهن بودم

در پای غم تو سنگ‌دل فرسودم