رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۹۵

یک بوسه ز لعل خویش کم گیر و ببخش

وای دوست روا مدار تقصیر و ببخش

جان پیش کشیده است نه از بهر بها

این هدیه و آن عطاست بپذیر و ببخش