رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۳۰

بر میم لبت خط تو چون افتاده است

موری است که بر شکر کنون افتاده است

نه کان خط فستقی بر آن پسته لعل

مغزی است که از پسته برون افتاده است