رضی‌الدین نیشابوری » رضی نامه (اشعار نویافته) » رباعیات » شماره ۱۷

نور رخ تو هر ره و هر رسته گرفت

درد تو گریبان دل خسته گرفت

بسته سر زلف تو نیاید به کفم

گر نیست چنان کس نتوان بسته گرفت