رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۴۸

هرگز بود این دل جفاپیشه من

باری که زند با دگران تیشه من

تا باقی عمر آن چنین بگذارم

من در غم او و او در اندیشه من