رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۴۶

چشمت در خرمی است بازش می‌کن

وز غمزه و کرشمه ترکتازی می‌کن

زلفت که نسیم جان بیفزاید او

سرمایه عمر است درازش می‌کن