رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۴۲

با هر که دمی به گوشه‌ای بنشینم

آغاز کنم درد دل مسکینم

زآن با تو نمی‌گویم درد دل خویش

کز کار خودت فراغتی می‌بینم