رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۳۷

تا کی ز سر سرکشی و غایت ناز

هر لحظه حدیث هجر کردن آغاز

من نیز بمیرم از غم هجر کسی

یک چند بگریم و خمش گردم باز