رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۳۲

ای کشتی فرخنده که دریای ظفر

از آب در آن نمود چون باد گذر

از غرق ندید آفت اقبال نگر

سیحون به زیر آمد و دریا به زبر (؟)