رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۳۰

در راه غم تو چند پویم آخر

رخساره به اشک چند شویم اخر

گر پرسندم کز پس چندین تک و پوی

از یار چه دیده‌ای چه گویم آخر