رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۲۳

چون روی مرا خاک لحد پرده شود

هر جا که ز من حکایتی کرده شود

بس دیده که در حسرت من خون بارد

بس دل که ز بی‌داد تو آزرده شود