رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۱۹

بی‌خون سرشک من یکی جوی نماند

بی‌قصه من هیچ سر کوی نماند

در پیش تو ای هیچ غمت مانده به پیش

زآن خوار شدم که کس نکوگوی نماند