رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » رباعیات » شماره ۳

نیک آن لب همچو ناردان شیرین است

گویی مگر از رغم زبان شیرین است

نشگفت اگر لبت چنان شیرین است

جان است ز روی لطف جان شیرین است