رضی‌الدین نیشابوری » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۴۸

ای بدر سپهر کرم و فضل و مروت

ای دست جواد تو شده ضامن آمال

با تو ز سر درد غمی خواهم خوردن

زیرا که تویی غم‌خور من در همه احوال

بس زود همی پرد این عمر گرامی

شاید که ز صیت کرمت کرد پر و بال

زاین شیوه تعجیل که بر دست گرفته است

این گنبد عالی شرف دایره تمثال

امید فتاده است که بنماید از این پس

پیش از رمضان نور هلال مه شوال

واین جام زر ماه شب چهارده هر ماه

تا می‌نگری گشته بود زرین خلخال

سبحان الله گویی دی بود که بگذشت

این موسم انعام که باز آمد امسال