جمال شریعت بزرگ جهان
که مر چرخ را نشمری جود خویش
چو دراعهداری دلم را ممان
ز اندوه تیمار دستار خویش
تو دانی که با این تن و سر مرا
به دستار حاجت ز دراعه بیش