این بنده کز زبان ثناگوی روز و شب
اندر ثنا و مدحت تو داد میدهد
عمری که میگذارد بیخاک صدر تو
این دارد اعتقاد که بر باد میدهد
اندر میان این همه اشغال حال خویش
بر خاطر مبارک تو یاد میدهد