عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۴۱

ای روی لطافت همه سوی لب تو

تشویر خورد لعل ز روی لب تو

یک خنده بزن هین که پر و بال بزد

جان بر لب من در آرزوی لب تو