عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۳۵

ای بی‌سببی شکسته پیمان دلم

فارغ ز من و ز درد و درمان دلم

با این همه جز مهر تو سر بر نکند

تا دامن عمر از گریبان دلم