عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۳۳

بر حرف نهاد دوش یار انگشتم

برجست و کشید از سر مستی مشتم

دشنام همی خواست که آغاز کند

دشنام به بوسه در دهانش کشتم