عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۲۷

گرچه نبرد جان ز تمنای تو سر

خالی نکنم دمی ز سودای تو سر

بر عمر گریزپای تا دست بود

چون زلف تو برندارم از پای تو سر