عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۹

تا کی داری مرا به فردا خرسند

فردای تو را فلک نیارد در بند

گر نه ز سر زلف تو سازند کمند

در گردن فردای تو نتوان افکند