عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۱۷

با بنده گرت دل‌نگرانی باشد

از جام گران، کی‌اش گرانی باشد

گر باده به طبع زهر قاتل گردد

از دست تو آب زندگانی باشد