عایشهٔ مقریه » رباعیات » شمارهٔ ۹

دوشم همه شب ای به غمت جانم شاد

بدگویانت که روزشان نیک مباد

از عهد بدت حکایتی می‌کردند

وآنگه چه دلم نیز گوایی می‌داد