افضل‌الدین کرمانی » اشعار نویافته » شمارهٔ ۷ - و له

گرم عنایت صبر است هم‌عنان در عشق

دلم مفارقت هر عنا تواند کرد

گل جمال رخ یار دیده‌ای چیند

کز او تحمل خار جفا تواند کرد