افضل‌الدین کرمانی » اشعار نویافته » شمارهٔ ۲

به سینه‌ای به امید لقای او مشعوف

به دفتری به ثنای جلال او مرقوم

به خاک پای رسولی که هست در فطرت

ز هر گناه مطهر ز هر بدی معصوم

به حاملان رسالت به رهروان صفا

به سالکان طریقت به طالبان علوم

به هشت طارم جنت به نه رواق فلک

به چارکله ارکان به هفت شمع نجوم

به دولتت که به او لایق است نعت دوام

به نعمتت که به او لازم است وصف عموم