افضل‌الدین کرمانی » اشعار نویافته » شمارهٔ ۱

کشت طمع مجوز که نباتی است زهرناک

جام نیاز خور که شرابی است خوشگوار

یا چون همای گیر قناعت گه خورش

یا نه چو باز باش به همت گه شکار