افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۴

امشب منم و لعل لب لؤلؤ پاش

پر جام می و خانه تهی از اوباش

از صبح دگر قرطه زربفت مخواه

یک هفته در این قبای اکسون می‌باش