کاشانه مقام ...... عندلیب
خار فراق بر در هر گلستان نهاد
پیل سپید برف ..... سیه رسید
وز کینه پای در حرم بوستان نهاد
جز سنگ ...... نشکند
این پیل‌بند کابر در این مهرگان نهاد
دینار جعفری چه عجب کز درخت ریخت
در باغ پنبه بر سمن و ارغوان نهاد
از برگ زرد برق بخندد مگر صبا
در طبع برگ خاصیت زعفران نهاد