افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۷

منم که مرکب حکمت به زیر ران من است

منم که طوطی معنی در آشیان من است

به نور فکرت من چشم عقل روشن شد

که آفتاب هدایت ز آسمان من است

خرد سزد که نویسد به آب زر سخنم

که کیمیای هنر مغز استخوان من است