تا می نکشی، جوهر هستی نشناسی
حق نمک باده پرستی نشناسی
ای چون گل همت ثمر شاخ بلندی
عیبت نتوان کرد که پستی نشناسی
ای چون گهر هستی از لوث جهان پاک
امید که آلایش هستی نشناسی