طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۲۹

تن طعمهٔ آتشم چو خس بایستی

دل شخص فغانم چو جرس بایستی

من طایر شعله‌ام ز دامم چه هراس

چون مجمرم آتشین قفس بایستی