طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۲۲

تاکی ز دیار وصلم آواره کنی

مجنون صفتم بیدل و بیچاره کنی

چندانکه برات وعده آرم برتو

تو سست وفا بخوانی و پاره کنی