طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۱۰

ای آنکه درون نسخهٔ بیرون داری

روئی به صفای کون میمون داری

در داغ به طاوس شریکی اما

او بردم دارد تو جمله برکون داری