طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۰۵

پایت کنم از سرشک یاقوت اندای

تا گونهٔ گل بنرگست گیرد جای

چونانکه بی رنگ پذیرفتن چشم

درآب بقم نهند نرگس را پای