طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۸۷

ای لعل و گهر چو آب جو بخشیده

مور آمده خرمنی باو بخشیده

بخشیده متاع صد گلستان بخسی

و آنگاه چو گل شکفته زو بخشیده