طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۶۷

با تاب جفا و جورشو بندهٔ او

در مرگ گریز تا شوی زندهٔ او

بی‌طاقت شورشی قیامت زنهار

انگشت مزن بر نمک خندهٔ او