طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۶۳

عالم چمنی است گلشن خار نهان

در عاقبتش جهانی آزار نهان

راحت نخلیست ز آن چمن کو راهست

در شاخ عدم، برگ نهان، بار نهان