طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۵۶

«طهماسقلی» همان قرمساق کهن

کز سختی رو، طعنه زند بر آهن

خاید همه چوب و استخوان آن کودن

گوئی دندان اره دارد بدهن