طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۴۹ - ۲

«طالب» سرپائی بسر و سامان زن

مست طلبی بوادی مستان زن

چون شید عنان کشید، برمشرب تاز

چون زهد سپر فکند، برعرفان زن