طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۳۹

روزیکه بمرگ گل نشینند گلشن

بلبل شود از مرثیه خوانان چمن

میراث گل ولاله چو تقسیم کنند

رنگ‌از تو و نکهت از تو و داغ بمن