طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۳۸

ای بیتو قفس درجگرم نوک سنان

گلهای نگاه، پیش چشمم پیکان

آنی که اگر نام تو آرم بزبان

خونم همه سیماب شود در شریان