طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۷۲

تا چند هجوم غم ز هر سو بینم

بگشایم چشم و چین ابرو بینم

تاکی سر اندیشه نهم برکف پای

رخساره در آئینه زانو بینم