طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۳۹

عمریست که چون سایه زمین‌گیر ستم

چسبیده بآه چون پر تیر ستم

ز آن می نایم بچشم کز ضعف بدن

در نالهٔ خود نهان چو تأثیر ستم